Jump to content

tillkalla

From Wiktionary, the free dictionary

Swedish

[edit]

Etymology

[edit]

Compound of till +‎ kalla.

Verb

[edit]

tillkalla (present tillkallar, preterite tillkallade, supine tillkallat, imperative tillkalla)

  1. summon

Conjugation

[edit]
Conjugation of tillkalla (weak)
active passive
infinitive tillkalla tillkallas
supine tillkallat tillkallats
imperative tillkalla
imper. plural1 tillkallen
present past present past
indicative tillkallar tillkallade tillkallas tillkallades
ind. plural1 tillkalla tillkallade tillkallas tillkallades
subjunctive2 tillkalle tillkallade tillkalles tillkallades
present participle tillkallande
past participle tillkallad

1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Further reading

[edit]
  • tillkalla”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)