tristimonia
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]Etymology tree
From trīstis (“sad”) + -mōnia.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [triːs.tɪˈmoː.ni.a]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [tris.tiˈmɔː.ni.a]
Noun
[edit]trīstimōnia f (genitive trīstimōniae); first declension
Declension
[edit]First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | trīstimōnia | trīstimōniae |
| genitive | trīstimōniae | trīstimōniārum |
| dative | trīstimōniae | trīstimōniīs |
| accusative | trīstimōniam | trīstimōniās |
| ablative | trīstimōniā | trīstimōniīs |
| vocative | trīstimōnia | trīstimōniae |
Synonyms
[edit]- (sadness): trīstitia, tristitās, trīstitūdō
Related terms
[edit]References
[edit]- “tristimonia”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “tristimonia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.