trzykrotny

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *tréyes

Proto-Balto-Slavic *tríjes

Proto-Slavic *trьje

Old Polish trzy

Polish trzy

Proto-Indo-European *(s)ker-der.

Proto-Balto-Slavic *kártas

Proto-Slavic *kõrtъder.

Polish -kroć

Proto-Indo-European *-nós

Proto-Balto-Slavic *-inas

Proto-Slavic *-ьnъ

Old Polish -ny

Polish -ny

Polish -krotny

Polish trzykrotny

From trzy + -krotny.

Pronunciation

• IPA^(key): /tʂɘˈkrɔt.nɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔtnɘ
• Syllabification: trzy‧krot‧ny

Adjective

trzykrotny (not comparable, derived adverb trzykrotnie or trzykroć)

1. three-time

   trzykrotny mistrz świata ― three-time world champion

2. threefold

Declension

Declension of trzykrotny (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	trzykrotny		trzykrotna	trzykrotne	trzykrotni	trzykrotne
genitive	trzykrotnego		trzykrotnej	trzykrotnego	trzykrotnych
dative	trzykrotnemu		trzykrotnej	trzykrotnemu	trzykrotnym
accusative	trzykrotnego	trzykrotny	trzykrotną	trzykrotne	trzykrotnych	trzykrotne
instrumental	trzykrotnym		trzykrotną	trzykrotnym	trzykrotnymi
locative	trzykrotnym		trzykrotnej	trzykrotnym	trzykrotnych

Related terms

nouns

• trzykrotka
• trzykrotność

Further reading

• “trzykrotny”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “trzykrotny”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)