tyczka

Polish

Etymology

From tyka +‎ -ka.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈtɘt͡ʂ.ka/

• (Lesser Poland):
  • (Przemyśl) IPA^(key): [ˈtɘt͡ʂ.ka]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘt͡ʂka
• Syllabification: tycz‧ka

Noun

tyczka f

1. diminutive of tyka
2. pole (implement used for pole vaulting)
3. (Przemyśl, Rzeszów) red autumn apple

   Hypernym: jabłko

Declension

Declension of tyczka

	singular	plural
nominative	tyczka	tyczki
genitive	tyczki	tyczek
dative	tyczce	tyczkom
accusative	tyczkę	tyczki
instrumental	tyczką	tyczkami
locative	tyczce	tyczkach
vocative	tyczko	tyczki

Derived terms

nouns

• tyczkarka
• tyczkarz

adjective

• tyczkarski

Further reading

• tyczka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• tyczka in Polish dictionaries at PWN
• Hieronim Łopaciński (1892), “tyczki”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 260