uczennica

Polish

Etymology

Etymology tree

Old Polish uczyć

Proto-Slavic *-ьnь

Old Polish -eń

Old Polish uczeń

Polish uczeń

Proto-Slavic *-ьnica

Old Polish -nica

Polish -nica

Polish uczennica

From uczeń + -nica.

Pronunciation

• IPA^(key): /u.t͡ʂɛnˈɲi.t͡sa/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -it͡sa
• Syllabification: u‧czen‧ni‧ca

Noun

uczennica f (male equivalent uczeń)

1. female equivalent of uczeń (“student, pupil”)

   Hyponym: studentka

Declension

Declension of uczennica

	singular	plural
nominative	uczennica	uczennice
genitive	uczennicy	uczennic
dative	uczennicy	uczennicom
accusative	uczennicę	uczennice
instrumental	uczennicą	uczennicami
locative	uczennicy	uczennicach
vocative	uczennico	uczennice

Related terms

• uczyć

Further reading

• “uczennica”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “uczennica”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)