udręka

See also: udręką

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂ew

Proto-Balto-Slavic *au

Proto-Slavic *u

Proto-Slavic *u-

Old Polish u-

Polish u-

Proto-Slavic *drǫkъ

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *drǫčiti

Polish dręczyć

Polish udręczyćdeverb.

Polish udręka

Deverbal from udręczyć.

Pronunciation

• IPA^(key): /uˈdrɛŋ.ka/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛŋka
• Syllabification: u‧drę‧ka

Noun

udręka f

1. torment (extreme pain, anguish or misery)

Declension

Declension of udręka

	singular	plural
nominative	udręka	udręki
genitive	udręki	udręk
dative	udręce	udrękom
accusative	udrękę	udręki
instrumental	udręką	udrękami
locative	udręce	udrękach
vocative	udręko	udręki

Further reading

• “udręka”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “udręka”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)