upór

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: upor

Polish[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

upór m inan

  1. stubbornness, obstinacy, obduracy

Declension[edit]

Further reading[edit]

  • upór in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • upór in Polish dictionaries at PWN