uroczy

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *urokъ

Polish urok

Proto-Indo-European *ís

Proto-Balto-Slavic *is

Proto-Slavic *jь

Old Polish -y

Polish -y

Polish uroczy

From urok + -y.

Pronunciation

• IPA^(key): /uˈrɔ.t͡ʂɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔt͡ʂɘ
• Syllabification: u‧ro‧czy

Adjective

uroczy (comparative bardziej uroczy, superlative najbardziej uroczy, derived adverb uroczo)

1. sweet, adorable, charming

Declension

Declension of uroczy (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	uroczy		urocza	urocze	uroczy	urocze
genitive	uroczego		uroczej	uroczego	uroczych
dative	uroczemu		uroczej	uroczemu	uroczym
accusative	uroczego	uroczy	uroczą	urocze	uroczych	urocze
instrumental	uroczym		uroczą	uroczym	uroczymi
locative	uroczym		uroczej	uroczym	uroczych

Further reading

• “uroczy”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “uroczy”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)