Jump to content

välitunti

From Wiktionary, the free dictionary

Finnish

[edit]

Etymology

[edit]

väli (gap) +‎ tunti (lesson, hour). Coined by Finnish translator and lexicographer Frans Ferdinand Ahlman in 1862.[1]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈʋæliˌtunti/, [ˈʋæliˌt̪un̪t̪i]
  • Rhymes: -unti
  • Syllabification(key): vä‧li‧tun‧ti
  • Hyphenation(key): väli‧tunti

Noun

[edit]

välitunti

  1. break, recess (time away from studying during the school day for recreation)

Declension

[edit]
Inflection of välitunti (Kotus type 5*J/risti, ntnn gradation)
nominative välitunti välitunnit
genitive välitunnin välituntien
partitive välituntia välitunteja
illative välituntiin välitunteihin
singular plural
nominative välitunti välitunnit
accusative nom. välitunti välitunnit
gen. välitunnin
genitive välitunnin välituntien
partitive välituntia välitunteja
inessive välitunnissa välitunneissa
elative välitunnista välitunneista
illative välituntiin välitunteihin
adessive välitunnilla välitunneilla
ablative välitunnilta välitunneilta
allative välitunnille välitunneille
essive välituntina välitunteina
translative välitunniksi välitunneiksi
abessive välitunnitta välitunneitta
instructive välitunnein
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of välitunti (Kotus type 5*J/risti, ntnn gradation)

Derived terms

[edit]

References

[edit]
  1. ^ Rapola, Martti, “välitunti”, in Lauerma, Petri, Partanen, Niko, Kanner, Antti, editors, Rapolan 1800-luvun sanasto[1] (in Finnish), published 2019

Further reading

[edit]