ventriloquus
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From venter (“belly”) + -loquus (“speaking”).
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [wɛnˈtrɪ.ɫɔ.kʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [venˈtriː.lo.kʷus]
Noun
[edit]ventriloquus m (genitive ventriloquī); second declension
Declension
[edit]Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ventriloquus | ventriloquī |
| genitive | ventriloquī | ventriloquōrum |
| dative | ventriloquō | ventriloquīs |
| accusative | ventriloquum | ventriloquōs |
| ablative | ventriloquō | ventriloquīs |
| vocative | ventriloque | ventriloquī |
Descendants
[edit]- → English: ventriloquous
References
[edit]- “ventriloquus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “ventriloquus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.