węch

See also: wech

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂enh₁-der.

Proto-Slavic *ǫxati

Polish wąchaćdeverb.

Polish węch

Deverbal from wąchać.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈvɛŋx/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛŋx
• Syllabification: węch

Noun

węch m inan

1. smell (sense), olfaction

Declension

Declension of węch

	singular
nominative	węch
genitive	węchu
dative	węchowi
accusative	węch
instrumental	węchem
locative	węchu
vocative	węchu

Related terms

adjective

• węchowy

nouns

• bezwęch
• wąchanie
• węchomózgowie

verbs

• wąchać
• węszyć
• wywęszyć

Further reading

• “węch”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “węch”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)