wiertarka

See also: wiertarką

Polish

1. wiertarka

Etymology

From wiercić +‎ -arka.

Pronunciation

• IPA^(key): /vjɛrˈtar.ka/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -arka
• Syllabification: wier‧tar‧ka

Noun

wiertarka f (diminutive wiertareczka, augmentative wiertara)

1. drill (a tool used to make holes)

Declension

Declension of wiertarka

	singular	plural
nominative	wiertarka	wiertarki
genitive	wiertarki	wiertarek
dative	wiertarce	wiertarkom
accusative	wiertarkę	wiertarki
instrumental	wiertarką	wiertarkami
locative	wiertarce	wiertarkach
vocative	wiertarko	wiertarki

Related terms

noun

• wiertło

verb

• wiercić

Further reading

• wiertarka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• wiertarka in Polish dictionaries at PWN