wstyd

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *stydъ.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈfstɘt/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘt
• Syllabification: wstyd

Noun

wstyd m inan

1. shame
2. embarrassment (state of discomfort)

   Synonym: onieśmielenie

Declension

Declension of wstyd

	singular
nominative	wstyd
genitive	wstydu
dative	wstydowi
accusative	wstyd
instrumental	wstydem
locative	wstydzie
vocative	wstydzie

Derived terms

adjective

• bezwstydny
• wstydliwy

adverb

• bezwstydnie
• wstydliwie

nouns

• bezwstyd
• bezwstydnica
• bezwstydnik
• bezwstydność
• wstydliwość

verbs

• wstydzić impf
• zawstydzać impf
• zawstydzić pf

Further reading

• “wstyd”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “wstyd”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)