wykolejeniec
Jump to navigation
Jump to search
Polish
[edit]Etymology
[edit]From wykolejony + -iec.
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]wykolejeniec m pers
- (derogatory) degenerate, derelict, deviant
- Synonyms: degenerat, dewiant, zwyrodnialec
Declension
[edit]Declension of wykolejeniec
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | wykolejeniec | wykolejeńcy/wykolejeńce (deprecative) |
genitive | wykolejeńca | wykolejeńców |
dative | wykolejeńcowi | wykolejeńcom |
accusative | wykolejeńca | wykolejeńców |
instrumental | wykolejeńcem | wykolejeńcami |
locative | wykolejeńcu | wykolejeńcach |
vocative | wykolejeńcze | wykolejeńcy |
Related terms
[edit]noun
verb
Further reading
[edit]- wykolejeniec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- wykolejeniec in Polish dictionaries at PWN