wyprawa

See also: wyprawą

Polish

wyprawa

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *úd

Proto-Balto-Slavic *ū́

Proto-Slavic *vy-

Old Polish wy-

Polish wy-

Proto-Indo-European *per-

Proto-Balto-Slavic *prṓˀwas

Proto-Slavic *pravъ

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *pràviti

Old Polish prawić

Polish prawić

Polish wyprawićdeverb.

Polish wyprawa

Deverbal from wyprawić.

Pronunciation

• IPA^(key): /vɘˈpra.va/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ava
• Syllabification: wy‧pra‧wa

Noun

wyprawa f

1. (travel) expedition (journey for military, scientific, or tourism purposes)

   Hyponym: ekspedycja

   1. expedition (people taking part in an expedition)
2. expedition (act of setting someone off somewhere)

   Synonym: ekspedycja

3. (colloquial, travel) trip, excursion
4. bridal trousseau

Declension

Declension of wyprawa

	singular	plural
nominative	wyprawa	wyprawy
genitive	wyprawy	wypraw
dative	wyprawie	wyprawom
accusative	wyprawę	wyprawy
instrumental	wyprawą	wyprawami
locative	wyprawie	wyprawach
vocative	wyprawo	wyprawy

Further reading

• “wyprawa”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “wyprawa”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)