yaprak

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Yaprak and ýaprak

Ladino[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Turkish yaprak [1], from Ottoman Turkish یپراق(yapraq, leaf).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

yaprak m

  1. leaf

References[edit]

  1. ^ Recuero, Pascual (1977) Diccionario Básico Ladino-Español, Segunda edición (in Spanish), Barcelona:Riopiedras Ediciones.

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish یپراق(yapraq, leaf), from Proto-Turkic *yapurgak (leaf). Cognate with Karakhanid يَبُرْغاقْ(yapurɣāq, leaf), Azerbaijani yarpaq, Kazakh жапырақ (japıraq).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [jɑpˈɾɑk]
  • Hyphenation: yap‧rak

Noun[edit]

yaprak (definite accusative yaprağı, plural yapraklar)

  1. leaf

Declension[edit]

Inflection
Nominative yaprak
Definite accusative yaprağı
Singular Plural
Nominative yaprak yapraklar
Definite accusative yaprağı yaprakları
Dative yaprağa yapraklara
Locative yaprakta yapraklarda
Ablative yapraktan yapraklardan
Genitive yaprağın yaprakların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular yaprağım yapraklarım
2nd singular yaprağın yaprakların
3rd singular yaprağı yaprakları
1st plural yaprağımız yapraklarımız
2nd plural yaprağınız yapraklarınız
3rd plural yaprakları yaprakları