zapalnik

See also: zápalník

Polish

Etymology

Etymology tree

Polish zapalić

Proto-Indo-European *-h₂

Proto-Indo-European *-éh₂

Proto-Indo-European *-yéti

Proto-Indo-European *-eh₂yéti

Proto-Balto-Slavic *-ā́ˀtei

Proto-Slavic *-ati

Old Polish -ać

Polish -ać

Polish zapalać

Proto-Slavic *-nъ

Proto-Indo-European *-eykos

Proto-Balto-Slavic *-eikas

Proto-Slavic *-ikъ

Proto-Slavic *-nikъ

Old Polish -nik

Polish -nik

Polish zapalnik

From zapalać + -nik.

Pronunciation

• IPA^(key): /zaˈpal.ɲik/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -alɲik
• Syllabification: za‧pal‧nik

Noun

zapalnik m inan

1. (military) fuze (auxiliary device with explosive components, used to detonate a munition)

Declension

Declension of zapalnik

	singular	plural
nominative	zapalnik	zapalniki
genitive	zapalnika	zapalników
dative	zapalnikowi	zapalnikom
accusative	zapalnik	zapalniki
instrumental	zapalnikiem	zapalnikami
locative	zapalniku	zapalnikach
vocative	zapalniku	zapalniki

Related terms

verbs

• zapalać
• zapalić

Further reading

• “zapalnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “zapalnik”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)