βραχύς

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *mréǵʰus. Cognates include Sanskrit मुहुर् (múhur), मुहु (múhu), Avestan 𐬩𐬆𐬭𐬆𐬰𐬎𐬸𐬘𐬍𐬙𐬌 (mǝrǝzu.jīti, “short-lived”), Latin brevis and Old English miriġe (English merry).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /brakʰýs/

• (1st BC Egyptian): IPA: /brakʰýs/

• (4th AD Koine): IPA: /βraxýs/

• (10th AD Byzantine): IPA: /vraçýs/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /vɾaçís/

Adjective

βραχύς m, βραχεῖα f, βραχύ n; first/third declension; (brakhus)

1. (of time) short, brief
2. (of distance, height), short, small, little
3. few
4. (of importance) humble, insignificant
5. (grammar, of vowels) short

Inflection

    First and third declension of βραχύς, βραχεῖᾰ, βραχύ

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	βραχύς	βραχεῖᾰ	βραχύ		βραχέε	βραχείᾱ	βραχέε		βραχεῖς	βραχεῖαι	βραχέᾰ
Genitive	βραχέος	βραχείᾱς	βραχέος		βραχέοιν	βραχείαιν	βραχέοιν		βραχέων	βραχειῶν	βραχέων
Dative	βραχεῖ	βραχείᾳ	βραχεῖ		βραχέοιν	βραχείαιν	βραχέοιν		βραχέσι(ν)	βραχείαις	βραχέσι(ν)
Accusative	βραχύν	βραχεῖᾰν	βραχύ		βραχέε	βραχείᾱ	βραχέε		βραχεῖς	βραχείᾱς	βραχέᾰ
Vocative	βραχύ	βραχεῖᾰ	βραχύ		βραχέε	βραχείᾱ	βραχέε		βραχεῖς	βραχεῖαι	βραχέᾰ

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G1024