μακρός

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *mh₂ḱros. Cognates include Latin macer and Old English mæger.

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /makrós/

• (1st BC Egyptian): IPA: /makrós/

• (4th AD Koine): IPA: /makrós/

• (10th AD Byzantine): IPA: /makrós/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /makɾós/

Adjective

μακρός m, μακρά f, μακρόν n; first/second declension; (makros)

1. long
2. tall, deep
3. far, distant
4. (time) long
5. (grammar, of vowels) long

Inflection

    First and second declension of μακρός, μακρά, μακρόν

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	μακρός	μακρά	μακρόν		μακρώ	μακρά	μακρώ		μακροί	μακραί	μακρά
Genitive	μακροῦ	μακρᾶς	μακροῦ		μακροῖν	μακραῖν	μακροῖν		μακρῶν	μακρῶν	μακρῶν
Dative	μακρῷ	μακρᾷ	μακρῷ		μακροῖν	μακραῖν	μακροῖν		μακροῖς	μακραῖς	μακροῖς
Accusative	μακρόν	μακράν	μακρόν		μακρώ	μακρά	μακρώ		μακρούς	μακράς	μακρά
Vocative	μακρέ	μακρά	μακρόν		μακρώ	μακρά	μακρώ		μακροί	μακραί	μακρά
Comparative: μακρότερος, μάσσων Superlative: μακρότατος, μήκιστος Adverb: μακρῶς

Related terms

• μῆκος (mēkos, “length”)

Descendants

• English: macro-, macron (via μακρόν)

References

• LSJ
• BDAG
• Robert S. P. Beekes (2009) Etymological Dictionary of Greek (Brill Academic Publishers)
• Strong’s concordance number: G3117