macer
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
English [edit]
Pronunciation [edit]
- Rhymes: -eɪsə(r)
Noun [edit]
macer (plural macers)
- A mace bearer; an officer of a court.
Anagrams [edit]
Latin [edit]
Adjective [edit]
macer m (feminine macra, neuter macrum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M. | F. | N. | MM. | FF. | NN. | |
| nominative | macer | macra | macrum | macrī | macrae | macra | |
| genitive | macrī | macrae | macrī | macrōrum | macrārum | macrōrum | |
| dative | macrō | macrae | macrō | macrīs | macrīs | macrīs | |
| accusative | macrum | macram | macrum | macrōs | macrās | macra | |
| ablative | macrō | macrā | macrō | macrīs | macrīs | macrīs | |
| vocative | macer | macra | macrum | macrī | macrae | macra | |
- comparative: macrior, superlative: macrissimus
Descendants [edit]
References [edit]
- macer in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879