δριμύς

Ancient Greek

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /drimýs/

• (1st BC Egyptian): IPA: /drimýs/

• (4th AD Koine): IPA: /ðrimýs/

• (10th AD Byzantine): IPA: /ðrimýs/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /ðɾimís/

Adjective

δριμύς m, δριμεῖα f, δριμύ n; first/third declension; (drimus)

1. sharp, piercing, cutting
2. pungent, bitter, acrid
3. keen, shrewd

Inflection

    First and third declension of δριμύς, δριμεῖᾰ, δριμύ

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	δριμύς	δριμεῖᾰ	δριμύ		δριμέε	δριμείᾱ	δριμέε		δριμεῖς	δριμεῖαι	δριμέᾰ
Genitive	δριμέος	δριμείᾱς	δριμέος		δριμέοιν	δριμείαιν	δριμέοιν		δριμέων	δριμειῶν	δριμέων
Dative	δριμεῖ	δριμείᾳ	δριμεῖ		δριμέοιν	δριμείαιν	δριμέοιν		δριμέσι(ν)	δριμείαις	δριμέσι(ν)
Accusative	δριμύν	δριμεῖᾰν	δριμύ		δριμέε	δριμείᾱ	δριμέε		δριμεῖς	δριμείᾱς	δριμέᾰ
Vocative	δριμύ	δριμεῖᾰ	δριμύ		δριμέε	δριμείᾱ	δριμέε		δριμεῖς	δριμεῖαι	δριμέᾰ

References

• LSJ