κέντρον

Ancient Greek

Etymology

From κεντέω (“I sting”)

Pronunciation

• (Classical): IPA: [kéntron]
• (Koine): IPA: [cˈɛntro̞n]
• (Byzantine): IPA: [cˈentron]

Noun

κέντρον (genitive κέντρου) m, second declension; (kentron)

1. Something with a sharp point: point, spike, spur
2. sting, quill, thorn
3. Torture device or instrument of motivation: whip, goad
4. nail, rivet

Inflection

Second declension of κέντρον, κέντρου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κέντρον	κέντρω	κέντρᾰ
Genitive	κέντρου	κέντροιν	κέντρων
Dative	κέντρῳ	κέντροιν	κέντροις
Accusative	κέντρον	κέντρω	κέντρᾰ
Vocative	κέντρον	κέντρω	κέντρᾰ

Descendants

• Armenian: կենտրոն (kentron)
• Latin: centrum
• Russian: центр (centr) m.

References

• κέντρον in A Greek-English Lexicon by Liddell & Scott, Clarendon Press, Oxford, 1940
• BDAG
• Strong’s concordance number: G2759