μέρος

Ancient Greek

Etymology

From μείρομαι (meiromai, “I take”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /méros/

• (1st BC Egyptian): IPA: /mɛ́ros/

• (4th AD Koine): IPA: /méros/

• (10th AD Byzantine): IPA: /méros/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /méɾos/

Noun

μέρος (genitive μέρεος or μέρους); n, third declension; (meros)

1. part, component, region
2. share, portion
3. one's turn
4. heritage, lot, destiny

Inflection

Third declension of μέρος, μέρεος (uncontracted)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	μέρος	μέρεε	μέρεᾰ
Genitive	μέρεος	μερέοιν	μερέων
Dative	μέρεϊ	μερέοιν	μέρεσσῐ(ν)
Accusative	μέρος	μέρεε	μέρεᾰ
Vocative	μέρος	μέρεε	μέρεᾰ

This inflection pattern originally had a sigma (i.e. μέρεσος), which was dropped early on in the history of Ancient Greek.

Third declension of μέρος, μέρους (contracted)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	μέρος	μέρει	μέρη
Genitive	μέρους	μεροῖν	μερῶν
Dative	μέρει	μεροῖν	μέρεσῐ(ν)
Accusative	μέρος	μέρει	μέρη
Vocative	μέρος	μέρει	μέρη

The irregular accentuation of this paradigm is explained by the fact that it is the contracted version of the above paradigm.

References

• LSJ
• Bauer lexicon
• Strong’s concordance number: G3313

---

Greek

Etymology

Ancient Greek.

Noun

μέρος (méros) n,   plural μέρη

1. part (fraction of a whole)
2. (music) movement (part of a musical composition)
3. (euphemistic) toilet
4. (medicine) bowel movement

Declension

declension of μέρος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	μέρος	μέρη
genitive (γενική)	μέρους	μερών
accusative (αιτιατική)	μέρος	μέρη
vocative (κλητική)	μέρος	μέρη