παθητικός

Ancient Greek

Etymology

From πάθησις "suffering", from πάσχω "I suffer"

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /patʰɛ͜ɛtikós/

• (1st BC Egyptian): IPA: /patʰeːtikós/

• (4th AD Koine): IPA: /paθitikós/

• (10th AD Byzantine): IPA: /paθitikós/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /paθitikós/

Adjective

παθητικός m, παθητική f, παθητικόν n; first/second declension; (pathētikos)

1. Subject to feeling or passion: sensitive
2. Full of feeling: passionate, sensuous
3. pathetic
4. passive, receptive
5. (grammar) passive

Inflection

    First and second declension of παθητικός, παθητική, παθητικόν

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	παθητικός	παθητική	παθητικόν		παθητικώ	παθητικά	παθητικώ		παθητικοί	παθητικαί	παθητικά
Genitive	παθητικοῦ	παθητικῆς	παθητικοῦ		παθητικοῖν	παθητικαῖν	παθητικοῖν		παθητικῶν	παθητικῶν	παθητικῶν
Dative	παθητικῷ	παθητικῇ	παθητικῷ		παθητικοῖν	παθητικαῖν	παθητικοῖν		παθητικοῖς	παθητικαῖς	παθητικοῖς
Accusative	παθητικόν	παθητικήν	παθητικόν		παθητικώ	παθητικά	παθητικώ		παθητικούς	παθητικάς	παθητικά
Vocative	παθητικέ	παθητική	παθητικόν		παθητικώ	παθητικά	παθητικώ		παθητικοί	παθητικαί	παθητικά

References

• LSJ