παρθένος

See also Παρθένος

Ancient Greek

Alternative forms

• παρσένος (Laconian)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /partʰénos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /partʰɛ́nos/

• (4th AD Koine): IPA: /parθénos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /parθénos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /paɾθénos/

Adjective

παρθένος m, παρθένος f, παρθένον n; second declension; (parthenos)

1. maidenly
2. chaste

Inflection

    Second declension of παρθένος, παρθένον

Number	Singular			Dual			Plural
Case \ Gender	Masculine / Feminine	Neuter		Masculine / Feminine	Neuter		Masculine / Feminine	Neuter
Nominative	παρθένος	παρθένον		παρθένω	παρθένω		παρθένοι	παρθένα
Genitive	παρθένου	παρθένου		παρθένοιν	παρθένοιν		παρθένων	παρθένων
Dative	παρθένῳ	παρθένῳ		παρθένοιν	παρθένοιν		παρθένοις	παρθένοις
Accusative	παρθένον	παρθένον		παρθένω	παρθένω		παρθένους	παρθένα
Vocative	παρθένε	παρθένον		παρθένω	παρθένω		παρθένοι	παρθένα

Synonyms

• παρθένιος

Noun

παρθένος (genitive παρθένου) f, second declension; (parthenos)

1. young, unmarried woman; maiden
2. virgin
3. pupil
4. epithet of various goddesses, most commonly of Athena

Usage notes

Παρθένος was sometimes used as a masculine noun to denote a young, unmarried man in later Greek.

Inflection

Second declension of παρθένος, παρθένου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ/ἡ παρθένος	τὼ παρθένω	οἱ/αἱ παρθένοι
Genitive	τοῦ/τῆς παρθένου	τοῖν παρθένοιν	τῶν παρθένων
Dative	τῷ/τῇ παρθένῳ	τοῖν παρθένοιν	τοῖς/ταῖς παρθένοις
Accusative	τὸν/τὴν παρθένον	τὼ παρθένω	τοὺς/τὰς παρθένους
Vocative	παρθένε	παρθένω	παρθένοι

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G3933

---

Greek

Adjective

παρθένος m  (parthénos)   feminine παρθένα or παρθένος, neuter παρθένο

1. virgin

   η Παρθένος Μαρία (the Virgin Mary)

2. pure, unadulterated

Declension

positive forms of παρθένος

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	παρθένος	παρθένη	παρθένο	παρθένοι	παρθένες	παρθένα
genitive	παρθένου	παρθένης	παρθένου	παρθένων	παρθένων	παρθένων
accusative	παρθένο	παρθένη	παρθένο	παρθένους	παρθένες	παρθένα
vocative	παρθένε	παρθένη	παρθένο	παρθένοι	παρθένες	παρθένα
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο παρθένος", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο παρθένος", etc)

Related terms

• parthenogenic
• παρθένα f (parthéna, “virgin”)
• παρθενιά f (partheniá, “virginity”)
• Παρθένος f (Parthénos, “Virgo”)

Noun

παρθένος (parthénos) f,   plural παρθένοι

1. virgin
2. Virgo (someone born under that zodiacal sign)

Declension

declension of παρθένος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	παρθένος	παρθένοι
genitive (γενική)	παρθένου	παρθένων
accusative (αιτιατική)	παρθένο	παρθένους
vocative (κλητική)	παρθένο	παρθένοι