πλάνης

Ancient Greek

Alternative forms

• πλανήτης
• πλανάτας (Doric)

Etymology

From πλανάω (“I wander”).

Pronunciation

• (Classical): IPA: [plánɛːs]
• (Koine): IPA: [plˈaneːs]
• (Byzantine): IPA: [plˈanis]

Noun

πλάνης (genitive πλάνητος) m, third declension; (planēs)

1. wanderer, roamer, vagabond
2. planet
3. fever which comes in irregular fits

Inflection

Third declension of πλάνης, πλάνητος

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	πλάνης	πλάνητε	πλάνητες
Genitive	πλάνητος	πλανήτοιν	πλανήτων
Dative	πλάνητῐ	πλανήτοιν	πλάνησῐ(ν)
Accusative	πλάνητᾰ	πλάνητε	πλάνητᾰς
Vocative	πλάνη	πλάνητε	πλάνητες

Synonyms

• (planet): πλάνης ἀστήρ

References

• LSJ