τέχνη

Ancient Greek

From Proto-Indo-European *teḱþ- (“to plait, woodwork, carpenter”). Cf. Sanskrit ... (takṣati), Avestan ... (tašaiti), Latin texo, tela, Proto-Germanic *þahsu-.

Pronunciation

• (Classical): IPA: [tékʰnɛː]
• (Koine): IPA: [tˈɛkʰneː]
• (Byzantine): IPA: [tˈexni]

Noun

τέχνη (genitive τέχνης) f, first declension; (tekhnē)

1. craft, skill, trade
2. art
3. cunning, wile
4. means

Inflection

First declension of τέχνη, τέχνης

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ τέχνη	τώ τέχνᾱ	αἱ τέχναι
Genitive	τῆς τέχνης	τοῖν τέχναιν	τῶν τεχνῶν
Dative	τῇ τέχνῃ	τοῖν τέχναιν	ταῖς τέχναις
Accusative	τήν τέχνην	τώ τέχνᾱ	τάς τέχνᾱς
Vocative	τέχνη	τέχνᾱ	τέχναι

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G5078

---

Greek

Noun

τέχνη (téchni) f.,   plural τέχνες

1. art, craftsmanship, style

Declension

declension of τέχνη

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	η τέχνη	οι τέχνες
genitive (γενική)	της τέχνης	των τεχνών
accusative (αιτιατική)	την τέχνη	τις τέχνες
vocative (κλητική)	τέχνη	τέχνες