φίλος

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *bʰili- (“harmonious, friendly”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /pʰílos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /pʰílos/

• (4th AD Koine): IPA: /ɸílos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /fílos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /fílos/

Adjective

φίλος m, φίλη f, φίλον n; first/second declension; (philos)

1. That which is loved or important: beloved, dear
2. (less commonly): loving, friendly

Inflection

    First and second declension of φίλος, φίλη, φίλον

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	φίλος	φίλη	φίλον		φίλω	φίλα	φίλω		φίλοι	φίλαι	φίλα
Genitive	φίλου	φίλης	φίλου		φίλοιν	φίλαιν	φίλοιν		φίλων	φίλων	φίλων
Dative	φίλῳ	φίλῃ	φίλῳ		φίλοιν	φίλαιν	φίλοιν		φίλοις	φίλαις	φίλοις
Accusative	φίλον	φίλην	φίλον		φίλω	φίλα	φίλω		φίλους	φίλας	φίλα
Vocative	φίλε	φίλη	φίλον		φίλω	φίλα	φίλω		φίλοι	φίλαι	φίλα

Related terms

• φίλως
• φιλέω
• φιλία

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G5384

---

Greek

Adjective

φίλος m  (fílos)   feminine φίλη, neuter φίλο

1. friendly
2. dear, beloved

Declension

positive forms of φίλος

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	φίλος	φίλη	φίλο	φίλοι	φίλες	φίλα
genitive	φίλου	φίλης	φίλου	φίλων	φίλων	φίλων
accusative	φίλο	φίλη	φίλο	φίλους	φίλες	φίλα
vocative	φίλε	φίλη	φίλο	φίλοι	φίλες	φίλα
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο φίλος", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο φίλος", etc)

Noun

φίλος (fílos) m,   plural φίλοι, feminine φίλη (fíli)

1. friend
2. boyfriend
3. acquaintance

Declension

declension of φίλος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	φίλος	φίλοι
genitive (γενική)	φίλου	φίλων
accusative (αιτιατική)	φίλο	φίλους
vocative (κλητική)	φίλε	φίλοι