φιλέω

Ancient Greek

Alternative forms

• φίλημμι (philēmmi) (Aeolic)
• φίλειμι (phileimi) (Boeotian)

Etymology

From φίλος (philos, “beloved”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /pʰilé.ɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /pʰilɛ́oː/

• (4th AD Koine): IPA: /ɸiléo/

• (10th AD Byzantine): IPA: /filéo/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /filéo/

Verb

φιλέω (phileō) future: φιλήσω aorist: ἐφίλησα perfect: πεφίληκα perfect m/p: πεφίλημαι aorist passive: ἐφιλήσθην

1. I love, like, regard highly
   • Εἰ μὲ φιλοῦντα φιλεῖς, διπλὴ χάρις· εἰ δὲ μὲ μισεῖς τόσσον μισοίης, ὁσσον ἐγὼ σὲ φιλῶ. (Anthologie grecque, éditions Didot, t. III, p. 149)
2. I treat kindly, welcome
3. (post-Homeric) I show signs of affection, kiss
4. (post-Homeric) I enjoy

Inflection

    Present: φιλῶ, φιλοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φιλῶ	φιλεῖς	φιλεῖ	φιλεῖτον	φιλεῖτον	φιλοῦμεν	φιλεῖτε	φιλοῦσι(ν)
	subjunctive	φιλῶ	φιλῇς	φιλῇ	φιλῆτον	φιλῆτον	φιλῶμεν	φιλῆτε	φιλῶσι(ν)
	optative	φιλοίην/ φιλοῖμι	φιλοίης/ φιλοῖς	φιλοίη/ φιλοῖ	φιλοίητον/ φιλοῖτον	φιλοιήτην/ φιλοίτην	φιλοίημεν/ φιλοῖμεν	φιλοίητε/ φιλοῖτε	φιλοίησαν/ φιλοῖεν
	imperative		φίλει	φιλείτω	φιλεῖτον	φιλείτων		φιλεῖτε	φιλούντων
middle/ passive	indicative	φιλοῦμαι	φιλῇ/ φιλεῖ	φιλεῖται	φιλεῖσθον	φιλεῖσθον	φιλούμεθα	φιλεῖσθε	φιλοῦνται
	subjunctive	φιλῶμαι	φιλῇ	φιλῆται	φιλῆσθον	φιλῆσθον	φιλώμεθα	φιλῆσθε	φιλῶνται
	optative	φιλοίμην	φιλοῖο	φιλοῖτο	φιλοῖσθον	φιλοίσθην	φιλοίμεθα	φιλοῖσθε	φιλοῖντο
	imperative		φιλοῦ	φιλείσθω	φιλεῖσθον	φιλείσθων		φιλεῖσθε	φιλείσθων
		active				middle/passive
infinitive		φιλεῖν				φιλεῖσθαι
participle		φιλῶν , φιλοῦσα , φιλοῦν				φιλούμενος , φιλουμένη , φιλούμενον

    Present: φιλέω, φιλέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φιλέω	φιλέεις	φιλέει	φιλέετον	φιλέετον	φιλέομεν	φιλέετε	φιλέουσι(ν)
	subjunctive	φιλέω	φιλέῃς	φιλέῃ	φιλέητον	φιλέητον	φιλέωμεν	φιλέητε	φιλέωσι(ν)
	optative	φιλέοιμι	φιλέοις	φιλέοι	φιλέοιτον	φιλεοίτην	φιλέοιμεν	φιλέοιτε	φιλέοιεν
	imperative		φίλεε	φιλεέτω	φιλεετον	φιλεέτων		φιλεετε	φιλεόντων
middle/ passive	indicative	φιλέομαι	φιλέει/ φιλέῃ	φιλέεται	φιλέεσθον	φιλέεσθον	φιλεόμεθα	φιλέεσθε	φιλέονται
	subjunctive	φιλέωμαι	φιλέῃ	φιλέηται	φιλέησθον	φιλέησθον	φιλεώμεθα	φιλέησθε	φιλέωνται
	optative	φιλεοίμην	φιλέοιο	φιλέοιτο	φιλέοισθον	φιλεοίσθην	φιλεοίμεθα	φιλέοισθε	φιλέοιντο
	imperative		φιλέου	φιλεέσθω	φιλέεσθον	φιλεέσθων		φιλέεσθε	φιλεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		φιλέειν				φιλέεσθαι
participle		φιλέων , φιλέουσα , φίλεον				φιλεόμενος , φιλεομένη , φιλεόμενον

    Imperfect: ἐφίλουν, ἐφιλούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐφίλουν	ἐφίλεις	ἐφίλει	ἐφιλεῖτον	ἐφιλείτην	ἐφιλοῦμεν	ἐφιλεῖτε	ἐφίλουν
middle/ passive		ἐφιλούμην	ἐφιλοῦ	ἐφιλεῖτο	ἐφιλεῖσθον	ἐφιλείσθην	ἐφιλούμεθα	ἐφιλεῖσθε	ἐφιλοῦντο

    Imperfect: ἐφίλεον, ἐφιλεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐφίλεον	ἐφίλεες	ἐφίλεε	ἐφιλέετον	ἐφιλεέτην	ἐφιλέομεν	ἐφιλέετε	ἐφίλεον
middle/ passive		ἐφιλεόμην	ἐφιλέου	ἐφιλέετο	ἐφιλέεσθον	ἐφιλεέσθην	ἐφιλεόμεθα	ἐφιλέεσθε	ἐφιλέοντο

    Future: φιλήσω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	φιλήσω	φιλήσεις	φιλήσει	φιλήσετον	φιλήσετον	φιλήσομεν	φιλήσετε	φιλήσουσι(ν)
	optative	φιλήσοιμι	φιλήσοις	φιλήσοι	φιλήσοιτον	φιλησοίτην	φιλήσοιμεν	φιλήσοιτε	φιλήσοιεν
middle	indicative	φιλήσομαι	φιλήσει/ φιλήσῃ	φιλήσεται	φιλήσεσθον	φιλήσεσθον	φιλησόμεθα	φιλήσεσθε	φιλήσονται
	optative	φιλησοίμην	φιλήσοιο	φιλήσοιτο	φιλήσοισθον	φιλησοίσθην	φιλησοίμεθα	φιλήσοισθε	φιλήσοιντο
passive	indicative	φιλησθήσομαι	φιλησθήσει/ φιλησθήσῃ	φιλησθήσεται	φιλησθήσεσθον	φιλησθήσεσθον	φιλησθησόμεθα	φιλησθήσεσθε	φιλησθήσονται
	optative	φιλησθησοίμην	φιλησθήσοιο	φιλησθήσοιτο	φιλησθήσοισθον	φιλησθησοίσθην	φιλησθησοίμεθα	φιλησθήσοισθε	φιλησθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		φιλήσειν			φιλήσεσθαι		φιλησθήσεσθαι
participle		φιλήσων , φιλήσουσα , φιλῆσον			φιλησόμενος , φιλησομένη , φιλησόμενον		φιλησθησόμενος , φιλησθησομένη , φιλησθησόμενον

    Aorist: ἐφίλησα, ἐφιλησάμην, ἐφιλήσθην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐφίλησα	ἐφίλησας	ἐφίλησε	ἐφιλήσατον	ἐφιλησάτην	ἐφιλήσαμεν	ἐφιλήσατε	ἐφίλησαν
	subjunctive	φιλήσω	φιλήσῃς	φιλήσῃ	φιλήσητον	φιλήσητον	φιλήσωμεν	φιλήσητε	φιλήσωσι(ν)
	optative	φιλήσαιμι	φιλήσαις/ φιλήσειας	φιλήσαι/ φιλήσειε	φιλήσαιτον	φιλησαίτην	φιλήσαιμεν	φιλήσαιτε	φιλήσαιεν/ φιλήσειαν
	imperative		φίλησον	φιλησάτω	φιλήσατον	φιλησάτων		φιλήσατε	φιλησάντων
middle	indicative	ἐφιλησάμην	ἐφιλήσω	ἐφιλήσατο	ἐφιλήσασθον	ἐφιλησάσθην	ἐφιλησάμεθα	ἐφιλήσασθε	ἐφιλήσαντο
	subjunctive	φιλήσωμαι	φιλήσῃ	φιλήσηται	φιλήσησθον	φιλήσησθον	φιλησώμεθα	φιλήσησθε	φιλήσωνται
	optative	φιλησαίμην	φιλήσαιο	φιλήσαιτο	φιλήσαισθον	φιλησαίσθην	φιλησαίμεθα	φιλήσαισθε	φιλήσαιντο
	imperative		φίλησαι	φιλησάσθω	φιλήσασθον	φιλησάσθων		φιλήσασθε	φιλησάσθων
passive	indicative	ἐφιλήσθην	ἐφιλήσθης	ἐφιλήσθη	ἐφιλήσθητον	ἐφιλησθήτην	ἐφιλήσθημεν	ἐφιλήσθητε	ἐφιλήσθησαν
	subjunctive	φιλησθῶ	φιλησθῇς	φιλησθῇ	φιλησθῆτον	φιλησθῆτον	φιλησθῶμεν	φιλησθῆτε	φιλησθῶσι(ν)
	optative	φιλησθείην	φιλησθείης	φιλησθείη	φιλησθεῖτον/ φιλησθείητον	φιλησθείτην/ φιλησθειήτην	φιλησθεῖμεν/ φιλησθείημεν	φιλησθεῖτε/ φιλησθείητε	φιλησθεῖεν/ φιλησθείησαν
	imperative		φιλήσθητι	φιλησθήτω	φιλήσθητον	φιλησθήτων		φιλήσθητε	φιλησθέντων
		active			middle		passive
infinitive		φίλησαι			φιλήσασθαι		φιλησθῆναι
participle	m	φιλήσας			φιλησάμενος		φιλησθείς
	f	φιλήσασα			φιλησαμένη		φιλησθεῖσα
	n	φίλησαν			φιλησάμενον		φιλησθέν

    Perfect: πεφίληκα

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πεφίληκα	πεφίληκας	πεφίληκε	πεφιλήκατον	πεφιλήκατον	πεφιλήκαμεν	πεφιλήκατε	πεφιλήκασι(ν)
	subjunctive	πεφιληκὼς ὦ/ πεφιλήκω	πεφιληκὼς ᾖς/ πεφιλήκῃς	πεφιληκὼς ᾖ/ πεφιλήκῃ	πεφιληκότε ἦτον/ πεφιλήκητον	πεφιληκότε ἦτον/ πεφιλήκητον	πεφιληκότες ὦμεν/ πεφιλήκωμεν	πεφιληκότες ἦτε/ πεφιλήκητε	πεφιληκότες ὦσι(ν)/ πεφιλήκωσι(ν)
	optative	πεφιληκὼς εἴην/ πεφιλήκοιμι/ πεφιληκοίην	πεφιληκὼς εἴης/ πεφιλήκοις/ πεφιληκοίης	πεφιληκὼς εἴη/ πεφιλήκοι/ πεφιληκοίη	πεφιληκότε εἴητον/ πεφιληκότε εἶτον/ πεφιλήκοιτον	πεφιληκὀτε εἰήτην/ πεφιληκότε εἴτην/ πεφιληκοίτην	πεφιληκότες εἴημεν/ πεφιληκότες εἶμεν/ πεφιλήκοιμεν	πεφιληκότες εἴητε/ πεφιληκότες εἶτε/ πεφιλήκοιτε	πεφιληκότες εἴησαν/ πεφιληκότε εἶεν/ πεφιλήκοιεν
	imperative		πεφιληκὼς ἴσθι	πεφιληκὼς ἔστω	πεφιληκότε ἔστον	πεφιληκότε ἔστων		πεφιληκότες ἔστε	πεφιληκότες ὄντων
middle/ passive	indicative	πεφίλημαι	πεφίλησαι	πεφίληται	πεφίλησθον	πεφίλησθον	πεφιλήμεθα	πεφίλησθε	πεφίληνται
	subjunctive	πεφιλημένος ὦ	πεφιλημένος ᾖς	πεφιλημένος ᾖ	πεφιλημένω ἦτον	πεφιλημένω ἦτον	πεφιλημένοι ὦμεν	πεφιλημένοι ἦτε	πεφιλημένοι ὦσι
	optative	πεφιλημένος εἴην	πεφιλημένος εἴης	πεφιλημένος εἴη	πεφιλημένοι εἴητον/ πεφιλημένοι εἶτον	πεφιλημένω εἰήτην/ πεφιλημένω εἴτην	πεφιλημένοι εἴημεν/ πεφιλημένοι εἶμεν	πεφιλημένοι εἴητε/ πεφιλημένοι εἶτε	πεφιλημένοι εἴησαν/ πεφιλημένοι εἶεν
	imperative		πεφίλησο	πεφιλήσθω	πεφίλησθον	πεφιλήσθων		πεφίλησθε	πεφιλήσθων
		active				middle/passive
infinitive		πεφιληκέναι				πεφιλήσθαι
participle		πεφιληκώς , πεφιληκυῖα , πεφιληκός				πεφιλημένος , πεφιλημένη , πεφιλημένον

    Pluperfect: ἐπεφιλήκειν/ἐπεφιλήκη

number		singular			dual		plural
pluperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπεφιλήκειν/ ἐπεφιλήκη	ἐπεφιλήκεις/ ἐπεφιλήκης	ἐπεφιλήκει(ν)	ἐπεφιλήκετον	ἐπεφιληκέτην	ἐπεφιλήκεμεν	ἐπεφιλήκετε	ἐπεφιλήκεσαν
middle/ passive		ἐπεφιλήμην	ἐπεφίλησο	ἐπεφίλητο	ἐπεφίλησθον	ἐπεφιλήσθην	ἐπεφιλήμεθα	ἐπεφίλησθε	ἐπεφίληντο

    Future perfect: πεφίληω

future perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	πεφιλήσομαι	πεφιλήσει/ πεφιλήσῃ	πεφιλήσεται	πεφιλήσεσθον	πεφιλήσεσθον	πεφιλησόμεθα	πεφιλήσεσθε	πεφιλήσονται
	optative	πεφιλησοίμην	πεφιλήσοιο	πεφιλήσοιτο	πεφιλήσοισθον	πεφιλησοίσθην	πεφιλησοίμεθα	πεφιλήσοισθε	πεφιλήσοιντο
		active				middle/passive
infinitive		-				πεφιλήσεσθαι
participle		-, -, -				πεφιλησόμενος , πεφιλησομένη , πεφιλησόμενον

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G5368