сифат

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Bashkir[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from Arabic صفة (sˁífat).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [sʲi̠ˈfät]
  • Hyphenation: си‧фат

Noun[edit]

сифат (sifat)

  1. property, attribute, characteristic
  2. (of person) trait of character, quality
    Ысын лидерға ниндәй сифаттар хас булырға тейеш?
    Ïsïn liderğa nindäy sifattar xas bulïrğa teyeš?
    What qualities must be inherent to a true leader?
    Балағыҙҙа күрергә теләгән сифаттар үҙегеҙҙә лә булһын!
    Balağïðða kürergä telägän sifattar üðegeððä lä bulhïn!
    May the qualities that you would like to see in your children be also present in yourselves!
  3. quality
  4. (grammar) adjective
    Һөйләмдә сифаттар һәр саҡ тиерлек аныҡлаусы һәм хәбәр функцияһын башҡара.
    Höylämdä sifattar här saq tiyerlek anïqlawsï häm xäbär funktsiyahïn bašqara.
    In the sentense, adjectives practically always fulfil the function of the attribute or the predicate.

Declension[edit]

Hypernyms[edit]


Tajik[edit]

Dari صفت
Iranian Persian صفت
Tajik сифат (sifat)

Etymology[edit]

Borrowing from Arabic صفة (ṣifa).

Noun[edit]

сифат (sifat) (plural сифатҳо or сифот)

  1. attribute
  2. adjective