խոստումն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

խոստանամ (xostanam) +‎ -ումն (-umn)

Noun[edit]

խոստումն (xostumn

  1. promise, word, word of honour, good faith, engagement, obligation
    խոստումն տալxostumn tal ― to give one's word, to promise
    պահել զխոստումն, կալ ի խոստմանpahel zxostumn, kal i xostman ― to keep one's word or promise
    չպահել զխոստումն, չկալ ի խոստմաննčʿpahel zxostumn, čʿkal i xostmann ― to break one's promise, to fail to keep one's word
    մեծամեծ խոստմունս առնելmecamec xostmuns aṙnel ― to promise mountains of gold, wonders
    սնոտի խոստմունքsnoti xostmunkʿ ― vain or empty promises, fair words only
    սնոտի խոստմամբք պարարելsnoti xostmambkʿ pararel ― to nourish with vain promises
  2. offer, tender
  3. protestation, declaration
  4. profession

Declension[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • խոստումն in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy