սովորոյթ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

սովոր (sovor) +‎ -ոյթ (-oytʿ)

Noun[edit]

սովորոյթ (sovoroytʿ

  1. custom, habits, manners, usage, practice, use, bent
    արդի, նոր սովորույթardi, nor sovoruytʿ ― mode, new fashion
    հնացեալ սովորույթքhnacʿeal sovoruytʿkʿ ― ancient customs
    տարադէպ, դժպատեհ սովորույթtaradēp, džpateh sovoruytʿ ― abuse, corrupt practice
    չար, յոռի, գարշ սովորույթčʿar, yoṙi, garš sovoruytʿ ― bad habit, ugly way, sad or nasty trick
    ընդ սովորութիənd sovorutʿi ― according to custom, as usual
    ընդ ոչ սովորութիənd očʿ sovorutʿi ― out of use or custom, unusual
    ընդ սովորութի իւրումənd sovorutʿi iwrum ― as is his wont, according to his custom
    մեք չունիմք սովորույթmekʿ čʿunimkʿ sovoruytʿ ― it is not our custom to, we are not in the habit of
    երկրորդ բնութիւն է սովորույթerkrord bnutʿiwn ē sovoruytʿ ― use is second nature

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • սովորոյթ in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • սովոր in Hračʿeay Ačaṙean (1971–79), Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words], in 4 vols (second edition), Yerevan: Yerevan State University