अहम्
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-Iranian, from Proto-Indo-European *éǵh₂om. Compare Avestan azǝm.
Pronoun [edit]
अहम् (ahám)
Declension [edit]
Declension of अहम्
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अहम् (ahám) | आवाम् (āvām) | वयम् (vayám) |
| Vocative | - | - | - |
| Accusative | माम् (mām) (poetic) मा (mā) |
आवाम् (āvām) (poetic) नौ (nau) |
अस्मान् (asmā́n) (poetic) नः (naḥ) |
| Instrumental | मया (máyā) | आवाभ्याम् (āvābhyām) | अस्माभिः (asmā́bhiḥ) |
| Dative | मह्यम् (máhyam) (poetic) मे (me) |
आवाभ्याम् (āvābhyām) (poetic) नौ (nau) |
अस्मभ्यम् (asmábhyam) (poetic) नः (naḥ) |
| Ablative | मत् (mát) | आवाभ्याम् (āvābhyām) | अस्मत् (asmát) |
| Genitive | मम (máma) (poetic) मे (me) |
आवयोः (āvayauḥ) (poetic) नौ (nau) |
अस्माकम् (asmā́kam) (poetic) नः (naḥ) |
| Locative | मयि (máyi) | आवयोः (āvayauḥ) | अस्मासु (asmā́su) (poetic) अस्मे (asmé) |
