ऋग्वेद
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Proper noun [edit]
ऋग्वेद (ṛg-vedá) m
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of ऋग्वेद
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ऋग्वेदः (ṛg-vedaḥ) | ऋग्वेदौ (ṛg-vedau) | ऋग्वेदाः (ṛg-vedāḥ) |
| Vocative | ऋग्वेद (ṛg-veda) | ऋग्वेदौ (ṛg-vedau) | ऋग्वेदाः (ṛg-vedāḥ) |
| Accusative | ऋग्वेदम् (ṛg-vedam) | ऋग्वेदौ (ṛg-vedau) | ऋग्वेदान् (ṛg-vedān) |
| Instrumental | ऋग्वेदेन (ṛg-vedena) | ऋग्वेदाभ्याम् (ṛg-vedābhyām) | ऋग्वेदैः (ṛg-vedaiḥ) |
| Dative | ऋग्वेदाय (ṛg-vedāya) | ऋग्वेदाभ्याम् (ṛg-vedābhyām) | ऋग्वेदेभ्यः (ṛg-vedebhyaḥ) |
| Ablative | ऋग्वेदात् (ṛg-vedāt) | ऋग्वेदाभ्याम् (ṛg-vedābhyām) | ऋग्वेदेभ्यः (ṛg-vedebhyaḥ) |
| Genitive | ऋग्वेदस्य (ṛg-vedasya) | ऋग्वेदयोः (ṛg-vedayoḥ) | ऋग्वेदानाम् (ṛg-vedānām) |
| Locative | ऋग्वेदे (ṛg-vede) | ऋग्वेदयोः (ṛg-vedayoḥ) | ऋग्वेदेषु (ṛg-vedeṣu) |
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0225
