क्षिति
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
From Proto-Indo-European *dʰgʷʰítis (“perishing, decrease”). Cognates include Latin sitis (“thirst”) and Ancient Greek φθίσις (phthisis, “decrease, emaciation”).
Noun [edit]
क्षिति (kṣíti) f
- Earth
- destruction, see also क्षति
Declension [edit]
Feminine i-stem declension of क्षिति
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | क्षितिः (kṣitiḥ) | क्षिती (kṣitī) | क्षितयः (kṣitayaḥ) |
| Vocative | क्षिते (kṣite) | क्षिती (kṣitī) | क्षितयः (kṣitayaḥ) |
| Accusative | क्षितिम् (kṣitim) | क्षिती (kṣitī) | क्षितीः (kṣitīḥ) |
| Instrumental | क्षित्या (kṣityā) | क्षितिभ्याम् (kṣitibhyām) | क्षितिभिः (kṣitibhiḥ) |
| Dative | क्षित्यै (kṣityai) / क्षितये (kṣitaye) | क्षितिभ्याम् (kṣitibhyām) | क्षितिभ्यः (kṣitibhyaḥ) |
| Ablative | क्षित्याः (kṣityāḥ) / क्षितेः (kṣiteḥ) | क्षितिभ्याम् (kṣitibhyām) | क्षितिभ्यः (kṣitibhyaḥ) |
| Genitive | क्षित्याः (kṣityāḥ) / क्षितेः (kṣiteḥ) | क्षित्योः (kṣityoḥ) | क्षितीनाम् (kṣitīnām) |
| Locative | क्षित्याम् (kṣityām) / क्षितौ (kṣitau) | क्षित्योः (kṣityoḥ) | क्षितिषु (kṣitiṣu) |
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0327
