शोभा
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Noun [edit]
शोभा (śobhā́) f
- splendour, brilliance, lustre, beauty, grace, loveliness
- distinguished merit
- colour, hue
- wish, desire
Declension [edit]
Feminine ā-stem declension of शोभा
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | शोभा (śobhā) | शोभे (śobhe) | शोभाः (śobhāḥ) |
| Vocative | शोभे (śobhe) | शोभे (śobhe) | शोभाः (śobhāḥ) |
| Accusative | शोभाम् (śobhām) | शोभे (śobhe) | शोभाः (śobhāḥ) |
| Instrumental | शोभया (śobhayā) | शोभाभ्याम् (śobhābhyām) | शोभाभिः (śobhābhiḥ) |
| Dative | शोभायै (śobhāyai) | शोभाभ्याम् (śobhābhyām) | शोभाभ्यः (śobhābhyaḥ) |
| Ablative | शोभायाः (śobhāyāḥ) | शोभाभ्याम् (śobhābhyām) | शोभाभ्यः (śobhābhyaḥ) |
| Genitive | शोभायाः (śobhāyāḥ) | शोभयोः (śobhayoḥ) | शोभानाम् (śobhānām) |
| Locative | शोभायाम् (śobhāyām) | शोभयोः (śobhayoḥ) | शोभासु (śobhāsu) |
