Widerlegung
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
German [edit]
Etymology [edit]
widerlegen + -ung
Pronunciation [edit]
- IPA: /viːdɐˈleːɡʊŋ/
Noun [edit]
Widerlegung f (genitive Widerlegung, plural Widerlegungen)
Declension [edit]
declension of Widerlegung
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| f gender | indef. | def. | noun | def. | noun |
| nominative | eine | die | Widerlegung | die | Widerlegungen |
| genitive | einer | der | Widerlegung | der | Widerlegungen |
| dative | einer | der | Widerlegung | den | Widerlegungen |
| accusative | eine | die | Widerlegung | die | Widerlegungen |