connubium
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Noun
connūbium (genitive connūbiī); n, second declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | connūbium | connūbia |
| genitive | connūbiī | connūbiōrum |
| dative | connūbiō | connūbiīs |
| accusative | connūbium | connūbia |
| ablative | connūbiō | connūbiīs |
| vocative | connūbium | connūbia |
[edit] Derived terms
- Castī connūbiī (of chaste wedlock)
[edit] Descendants
- English: connubial (via connūbiālis)