duben
Definition from Wiktionary, a free dictionary
duben m.
- April
[edit] Declension
declension of duben
|
singular |
plural |
| nominative |
duben |
dubny |
| genitive |
dubna |
dubnů |
| dative |
dubnu |
dubnům |
| accusative |
duben |
dubny |
| vocative |
dubne |
dubny |
| locative |
dubnu |
dubnech |
| instrumental |
dubnem |
dubny |