faðir

Faroese

Etymology

From Old Norse faðir, from Proto-Germanic *fadēr, from Proto-Indo-European *ph₂tḗr.

Pronunciation

• IPA: /ˈfɛaːjɪɹ/
• Rhymes: -ɛaːjɪɹ

Noun

faðir m (genitive singular faðirs or føður , plural fedrar)

1. father

Declension

m43	Singular		Plural
	Indefinite	Definite	Indefinite	Definite
Nominative	faðir	faðirin	fedrar	fedrarnir
Accusative	faðir	faðirin	fedrar	fedrarnar
Dative	faðir	faðirinum	fedrum	fedrunum
Genitive	faðirs	faðirsins	fedra	fedranna

Anagrams

• farið, friða

Usage notes

The oblique singular form føður is very rare and limited to poetry.

---

Icelandic

Etymology

From Old Norse faðir (“a father”), from Proto-Germanic *fadēr, from Proto-Indo-European *ph₂tḗr.

Pronunciation

• IPA: /ˈfaːðɪr/
• Rhymes: -aːðɪr

Noun

faðir m (genitive singular föður, plural feður)

1. a father ^syn.
   • Judges 2:19

     En er dómarinn andaðist, breyttu þeir að nýju verr en feður þeirra, með því að elta aðra guði til þess að þjóna þeim og falla fram fyrir þeim. Þeir létu eigi af gjörðum sínum né þrjóskubreytni sinni.

     But when the judge died, the people returned to ways even more corrupt than those of their ancestors, following other gods and serving and worshiping them. They refused to give up their evil practices and stubborn ways.

   Ég lít upp til föður míns.

   I look up to my father.

   Hvað heitir faðir þinn aftur?

   What's your father's name again?

Declension

declension of faðir

faðir	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	faðir	faðirinn	feður	feðurnir
accusative	föður	föðurinn	feður	feðurna
dative	föður	föðurnum	feðrum	feðrunum
genitive	föður	föðurins	feðra	feðranna

Derived terms

faðerni faðirvor ferma upp á faðirvorið föðurafi föðuramma

föðurbetrungur/föðurbetringur föðurbróðir föðurfaðir föðurgarður/föðurhús föðurland

föðurleifð föðurmóðir föðurmorðingi föðurréttur föðursystir

föðurtún föðurverrungur forfaðir stjúpfaðir

Synonyms

• (father): ^def. pabbi, pápi, babbi (child term)

Anagrams

• farði, friða

---

Old Norse

Etymology

From Proto-Germanic *fadēr, from Proto-Indo-European *ph₂tḗr.

Noun

faðir m (genitive fǫður, plural feðr)

1. father

   ᚼᛅᚱᛅᛚᛏᚱ ᛬ ᚴᚢᚾᚢᚴᛦ ᛬ ᛒᛅᚦ ᛬ ᚴᛅᚢᚱᚢᛅ / ᚴᚢᛒᛚ ᛬ ᚦᛅᚢᛋᛁ ᛬ ᛅᚠᛏ ᛬ ᚴᚢᚱᛘ ᚠᛅᚦᚢᚱ ᛋᛁᚾ

   haraltr : kunukR : baþ : kaurua / kubl : þausi : aft : kurm faþur sin.

   King Haraldr ordered this monument made in memory of Gormr, his father. — 10th century inscription on the Runestone of Harald Bluetooth, one of the Jelling stones.

Declension

    declension of faðir

	Singular		Plural
	Indefinite	Definite	Indefinite	Definite
Nominative	faðir	faðirinn	feðr	feðrinir
Accusative	fǫður	fǫðurinn	feðr	feðrina
Dative	fǫður	fǫðurinum	feðrum	feðrunum
Genitive	fǫður	fǫðurins	feðra	feðranna

Descendants

• Danish: far, fader
• Faroese: faðir
• Icelandic: faðir
• Norwegian: far, fader
• Swedish: far, fader