humanus
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Etymology
From homō (“‘human being’”)
[edit] Adjective
hūmānus m. (feminine hūmāna, neuter hūmānum); first/second declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | hūmānus | hūmāna | hūmānum | hūmānī | hūmānae | hūmāna | |
| genitive | hūmānī | hūmānae | hūmānī | hūmānōrum | hūmānārum | hūmānōrum | |
| dative | hūmānō | hūmānae | hūmānō | hūmānīs | hūmānīs | hūmānīs | |
| accusative | hūmānum | hūmānam | hūmānum | hūmānōs | hūmānās | hūmāna | |
| ablative | hūmānō | hūmānā | hūmānō | hūmānīs | hūmānīs | hūmānīs | |
| vocative | hūmāne | hūmāna | hūmānum | hūmānī | hūmānae | hūmāna | |
- comparative: hūmānior, superlative: hūmānissimus