karı

See also kari, Kari, and Kári

Turkish

Etymology

From Old Turkic karı (“old person”), from Proto-Turkic.

Noun

karı (definite accusative karıyı, plural karılar)

1. wife

Declension

declension of karı

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	karı	karılar
definite accusative (belirtme)	karıyı	karıları
dative (yönelme)	karıya	karılara
locative (bulunma)	karıda	karılarda
ablative (çıkma)	karıdan	karılardan
genitive (tamlayan)	karının	karıların