kar

See also Kar, kár, kår, kâr, and kär

Albanian

Pronunciation

• IPA: [kaɹ]

Etymology

From Balkan Romani.

Noun

kar m (indefinite plural kar, definite singular kari, definite plural karat)

1. (anatomy) penis

   Ai buzëqeshi kur futa dorën midis kofshëve të tija dhe fillova të fërkoj karin e tij të madh.

   He smiled when I put my hand between his thighs and started to rub his big dick.

Declension

declension of kar

	indefinite forms (trajta të pashquara)			definite forms (trajta të shquara)
	singular (numri njëjës)	plural (numri shumës)		singular (numri njëjës)	plural (numri shumës)
nominative (emërore)	kar	kare		kari	karet
accusative (kallëzore)	kar	kare		karin	karet
genitive (gjinore) (i/e/të/së)	kari	kareve		karit	kareve
dative (dhanore)	kari	kareve		karit	kareve
ablative (rrjedhore)	kari	karesh		karit	kareve

---

Breton

Pronunciation

• IPA: /ˈkɑːr/

Noun

kar m

1. relative

---

Czech

Noun

kar m

1. cirque

---

Danish

Etymology

From Old Norse ker.

Pronunciation

• IPA: /ka/, [kʰɑ]

Noun

kar n (singular definite karret, plural indefinite kar)

1. vessel
2. trough

Inflection

    Inflection of kar

neuter gender	Singular		Plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative, dative and accusative	kar	karret	kar	karrene
genitive	kars	karrets	kars	karrenes

---

Dutch

Etymology

From Middle Dutch carre, from Latin carrus, from Gaulish carros.

Pronunciation

• Rhymes: -ɑr

• audio

  (file)

Noun

kar f (plural karren, diminutive karretje)

1. cart

Derived terms

• karrenvracht

---

Hungarian

Pronunciation

• IPA: /ˈkɒr/

Etymology 1

From a Turkic language.

Noun

kar (plural karok)

1. arm (upper limb)

Derived terms

• karol
• karos

Compound words

• alkar
• felkar
• karfa
• karizom
• karkötő
• karóra
• karszalag

Declension

declension of kar singular plural nominative kar karok accusative kart karokat dative karnak karoknak instrumental karral karokkal causal-final karért karokért translative karrá karokká terminative karig karokig essive-formal karként karokként essive-modal - - inessive karban karokban superessive karon karokon adessive karnál karoknál illative karba karokba sublative karra karokra allative karhoz karokhoz elative karból karokból delative karról karokról ablative kartól karoktól

possessives of kar possessor singular possession plural possession 1st person sing. karom karjaim 2nd person sing. karod karjaid 3rd person sing. karja karjai 1st person plural karunk karjaink 2nd person plural karotok karjaitok 3rd person plural karjuk karjaik

Etymology 2

From Latin chorus.

Noun

kar (plural karok)

1. faculty (scholarly staff at colleges or universities)
2. a group of people performing together

Declension

declension of kar singular plural nominative kar karok accusative kart karokat dative karnak karoknak instrumental karral karokkal causal-final karért karokért translative karrá karokká terminative karig karokig essive-formal karként karokként essive-modal - - inessive karban karokban superessive karon karokon adessive karnál karoknál illative karba karokba sublative karra karokra allative karhoz karokhoz elative karból karokból delative karról karokról ablative kartól karoktól

possessives of kar possessor singular possession plural possession 1st person sing. karom karaim 2nd person sing. karod karaid 3rd person sing. kara karai 1st person plural karunk karaink 2nd person plural karotok karaitok 3rd person plural karuk karaik

Derived terms

• énekkar
• karmester
• karzat
• tánckar
• zenekar

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /kʰaːr/

  Rhymes: -aːr

Etymology 1

Noun

kar n (genitive singular kars, plural kör)

1. tub

Declension

declension of kar

n-s	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	kar	karið	kör	körin
accusative	kar	karið	kör	körin
dative	kari	karinu	körum	körunum
genitive	kars	karsins	kara	karanna

Derived terms

• baðkar

Etymology 2

From English car.

Noun

kar n (genitive singular kars, plural kör)

1. (American Icelandic) car, automobile

Declension

declension of kar

n-s	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	kar	karið	kör	körin
accusative	kar	karið	kör	körin
dative	kari	karinu	körum	körunum
genitive	kars	karsins	kara	karanna

---

Kurdish

Noun

kar gender unspecified m

1. work, labor

---

Latvian

kar m

1. vocative singular of karš

---

Lojban

Rafsi

kar

1. rafsi of kalri.

---

Ngarrindjeri

Pronoun

kar

1. they

---

Romani

Noun

kar m

1. penis

---

Swedish

Pronunciation

• IPA: /kɑːr/
• Homophone: karl

Noun

kar n

1. tub
2. bathtub

Declension

Declension of kar

	singular		plural
Neuter	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	kar	karet	kar	karen
genitive	kars	karets	kars	karens

Synonyms

• (bathtub): badkar

---

Tok Pisin

Etymology

From English car.

Noun

kar

1. car

---

Turkish

Etymology

From Old Turkic qar (“snow”), from Proto-Turkic *kār, *Kiār (“snow”).

Pronunciation

• IPA: [kaɾ]

Noun

kar (definite accusative karı, plural karlar)

1. (meteorology) snow

Declension

declension of kar

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	kar	karlar
definite accusative (belirtme)	karı	karları
dative (yönelme)	kara	karlara
locative (bulunma)	karda	karlarda
ablative (çıkma)	kardan	karlardan
genitive (tamlayan)	karın	karların

possessive forms of kar

nominative	singular	plural
benim (my)	karım	karlarım
senin (your)	karın	karların
onun (his/her/its)	karı	karları
bizim (our)	karımız	karlarımız
sizin (your)	karınız	karlarınız
onların (their)	karları	karları
accusative	singular	plural
benim (my)	karımı	karlarımı
senin (your)	karını	karlarını
onun (his/her/its)	karını	karlarını
bizim (our)	karımızı	karlarımızı
sizin (your)	karınızı	karlarınızı
onların (their)	karlarını	karlarını
dative	singular	plural
benim (my)	karıma	karlarıma
senin (your)	karına	karlarına
onun (his/her/its)	karına	karlarına
bizim (our)	karımıza	karlarımıza
sizin (your)	karınıza	karlarınıza
onların (their)	karlarına	karlarına
locative	singular	plural
benim (my)	karımda	karlarımda
senin (your)	karında	karlarında
onun (his/her/its)	karında	karlarında
bizim (our)	karımızda	karlarımızda
sizin (your)	karınızda	karlarınızda
onların (their)	karlarında	karlarında
ablative	singular	plural
benim (my)	karımdan	karlarımdan
senin (your)	karından	karlarından
onun (his/her/its)	karından	karlarından
bizim (our)	karımızdan	karlarımızdan
sizin (your)	karınızdan	karlarınızdan
onların (their)	karlarından	karlarından
genitive	singular	plural
benim (my)	karımın	karlarımın
senin (your)	karının	karlarının
onun (his/her/its)	karının	karlarının
bizim (our)	karımızın	karlarımızın
sizin (your)	karınızın	karlarınızın
onların (their)	karlarının	karlarının

predicative forms of kar

simple present	singular	plural
ben (I am)	karım	karlarım*
sen (you are)	karsın	karlarsın*
o (he/she/it is)	kar / kardır	karlar* / karlardır*
biz (we are)	karız	karlarız
siz (you are)	karsınız	karlarsınız
onlar (they are)	karlar	karlardır
simple past	singular	plural
ben (I was)	kardım	karlardım*
sen (you were)	kardın	karlardın*
o (he/she/it was)	kardı	karlardı*
biz (we were)	kardık	karlardık
siz (you were)	kardınız	karlardınız
onlar (they were)	kardılar	karlardı
indirect / unwitnessed past	singular	plural
ben (I was)	karmışım	karlarmışım*
sen (you were)	karmışsın	karlarmışsın*
o (he/she/it was)	karmış	karlarmış*
biz (we were)	karmışız	karlarmışız
siz (you were)	karmışsınız	karlarmışsınız
onlar (they were)	karmışlar	karlarmış
*Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations. Note: Plural forms are not used with adjectives.

Derived terms

• karlı
• karlılık
• karsız
• karsızlık
• karlık

See also

• kâr
• yağmur