plaatsvinden

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

plaats +‎ vinden

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

plaatsvinden (past singular vond plaats, past participle plaatsgevonden)

  1. to take place, occur
    • De officiële opening van de Rijksuniversiteit Groningen vond plaats op 23 augustus 1614. — The official opening of the University of Groningen took place on August 23, 1614.

Conjugation[edit]

Anagrams[edit]