przyjaciel
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Polish
[edit] Etymology
From Proto-Slavic *prijatelь, from Proto-Indo-European *priH- (“dear”).
[edit] Pronunciation
[edit] Noun
przyjaciel m.
[edit] Declension
declension of przyjaciel
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | przyjaciel | przyjaciele |
| genitive | przyjaciela | przyjaciół |
| dative | przyjacielowi | przyjaciołom |
| accusative | przyjaciela | przyjaciół |
| instrumental | przyjacielem | przyjaciółmi |
| locative | przyjacielu | przyjaciołach |
| vocative | przyjacielu | przyjaciele |
[edit] Related terms
- przyjaciółka f.
