pudicus
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Etymology
From pudet (“‘it shames’”).
[edit] Pronunciation
[edit] Adjective
pudīcus m. (feminine pudīca, neuter pudīcum); first/second declension
[edit] Inflection
Note that there is the alternative form pudīcabus for the dative and ablative, feminine plural pudīcīs.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pudīcus | pudīca | pudīcum | pudīcī | pudīcae | pudīca | |
| genitive | pudīcī | pudīcae | pudīcī | pudīcōrum | pudīcārum | pudīcōrum | |
| dative | pudīcō | pudīcae | pudīcō | pudīcīs | pudīcīs | pudīcīs | |
| accusative | pudīcum | pudīcam | pudīcum | pudīcōs | pudīcās | pudīca | |
| ablative | pudīcō | pudīcā | pudīcō | pudīcīs | pudīcīs | pudīcīs | |
| vocative | pudīce | pudīca | pudīcum | pudīcī | pudīcae | pudīca | |
- comparative: pudīcior, superlative: pudīcissimus
[edit] Synonyms
- (pure, chaste): castus, immaculātus, incorruptus, intemerātus, pūrus
- (shamefaced): pudēns, pudibundus, pudōrātus, pudōrōsus, suffūsus
- (virtuous): castus, honestus
[edit] Antonyms
- (pure, chaste): adulter, adulterīnus, cinaedicus, immundus, impudīcus, impūrus, incestus
- (virtuous, faithful): perfidus
[edit] Derived terms
[edit] Related terms
Related terms
[edit] Descendants
[edit] References
- “pudicus” in Charlton T. Lewis & Charles Short (1879), A Latin Dictionary (Oxford: Clarendon Press)