purus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-European *peu-, *pu- (“to cleanse, purify”).
Pronunciation [edit]
Adjective [edit]
pūrus m (feminine pūra, neuter pūrum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pūrus | pūra | pūrum | pūrī | pūrae | pūra | |
| genitive | pūrī | pūrae | pūrī | pūrōrum | pūrārum | pūrōrum | |
| dative | pūrō | pūrae | pūrō | pūrīs | pūrīs | pūrīs | |
| accusative | pūrum | pūram | pūrum | pūrōs | pūrās | pūra | |
| ablative | pūrō | pūrā | pūrō | pūrīs | pūrīs | pūrīs | |
| vocative | pūre | pūra | pūrum | pūrī | pūrae | pūra | |