quintus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
See also Quintus
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
From quīnque (“five”), ultimately from Proto-Indo-European.
Adjective [edit]
quīntus m (feminine quīnta, neuter quīntum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | quīntus | quīnta | quīntum | quīntī | quīntae | quīnta | |
| genitive | quīntī | quīntae | quīntī | quīntōrum | quīntārum | quīntōrum | |
| dative | quīntō | quīntae | quīntō | quīntīs | quīntīs | quīntīs | |
| accusative | quīntum | quīntam | quīntum | quīntōs | quīntās | quīnta | |
| ablative | quīntō | quīntā | quīntō | quīntīs | quīntīs | quīntīs | |
| vocative | quīnte | quīnta | quīntum | quīntī | quīntae | quīnta | |
Derived terms [edit]
Descendants [edit]
Noun [edit]
quintus