Quintus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
See also quintus
Contents |
Latin [edit]
Alternative forms [edit]
Etymology [edit]
From quintus 'the fifth', itself from quinque 'five'.
Pronunciation [edit]
- IPA: /ˈkᶣɪntʊs/
Proper noun [edit]
Quintus (genitive Quintī); m, second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | Quintus | Quintī |
| genitive | Quintī | Quintōrum |
| dative | Quintō | Quintīs |
| accusative | Quintum | Quintōs |
| ablative | Quintō | Quintīs |
| vocative | Quinte | Quintī |
Derived terms [edit]
- Quinctianus
- Quinctilius
- Quintianus
- Quintilianus
- Quintilis
- Quintillus
- Quintinianus
- Quintinus
- Quintius
- Quinta.
Descendants [edit]
- Corsican: Quintu
- Dutch: Kwint, Kwinten, Quint, Quinten
- English: Quint
- French: Quint, Quentin
- Ancient Greek: Κόϊντος (Kóïntos), Κύϊντος (Kýïntos), Κούϊντος (Koúïntos), Κύειντος (Kýeintos), Κύντος (Kýntos)
- Modern Greek: Κόιντος (Kóintos), Κοΐντας (Koïntas)
- Italian: Quinto
- Polish: Kwintus
- Portuguese: Quinto
- Russian: Квинт (Kvint)
- Serbo-Croatian: Kvint
- Slovenian: Kvint
- Spanish: Quinto
- Swedish: Qvintus