toegeven

Dutch

Etymology

toe + geven

Pronunciation

• audio

  (file)

Verb

toegeven

1. to admit
2. to concede

Conjugation

Conjugation of toegeven (strong class 5, separable)

infinitive	toegeven
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	geef toe	gaf toe	toegeef	toegaf
2nd person singular	geeft toe	gaf toe	toegeeft	toegaf
2nd person sing. (gij)	geeft toe	gaaft toe	toegeeft	toegaaft
3rd person singular	geeft toe	gaf toe	toegeeft	toegaf
plural	geven toe	gaven toe	toegeven	toegaven
subjunctive sing.1	geve toe	gave toe	toegeve	toegave
subjunctive plur.1	geven toe	gaven toe	toegeven	toegaven
imperative sing.	geef toe
imperative plur.1	geeft toe
participles	toegevend	(hebben) toegegeven
1) Archaic.

Anagrams

• geven toe